Volhouden

Zojuist hoorden we in de persconferentie wat we allemaal wel verwachtten: dat we nog wel een poosje moeten volhouden.... Dat gaan we dan maar doen met zijn allen!

Ik blijf een beetje moeite houden met het bloggen over koetjes en kalfjes terwijl mijn hoofd aan zoveel andere dingen denkt. Ik heb zelf 2 hele makkelijke werkjes op de pennen (ik laat ze nog wel eens zien als ik wat verder ben...) want al te ingewikkeld moet het voor mij op dit moment niet zijn. 

Ondertussen gaat de tijd door en over een kleine twee weken is het al weer Pasen. Nog meer dan anders zijn we dan binnen. Mocht je het gezellig willen maken dan vind je bij Schachenmayr een leuk patroontje voor kleine eiermandjes van Catania:

Patroon kun je hier downloaden, ook in het Nederlands.

En zie je van de week door de bomen het bos niet meer?

Ben je thuis aan het werk sámen met manlief (je hoeft mij niet te vertellen hoe lastig dat kan zijn 😉), vliegen je kinderen elkaar in de haren, is je huishouden een puinhoop, bedenk dan:

Ik kwam deze tegen uit een blogpost uit 2012 mét dit heerlijke recept van eierkoeken.

Succes verzekerd!

De winkel blijft geopend maar we houden alle regels in acht: er mogen maximaal 2 klanten tegelijk in de winkel. Hou afstand van elkaar, betaling met pin en komt niet als je verkouden of ziek bent!

Je kunt altijd je vragen stellen via mail en telefoon en we versturen dagelijks pakketje door het hele land. Vind je iets niet in onze webshop? Mail of bel gerust!

Keukenprinses

Het gebeurt me de laatste maanden steeds vaker: ik begin de dag met zoveel plannen, voornemens, ideeën maar er komt zo weinig van terecht. Lijsten vol met moet- en wil-ik-doen-dingen maak ik. Het begint al met vroeg opstaan. Daar komt een beetje de klad in nu de vroege schooltijden eventjes geen dwingende stokken achter de deur meer zijn. Tussen 8 en 9 verricht ik nog de noodzakelijke karweitjes en boodschappen en dan gaat de winkelseur open. Hoewel de eerste klant misschien pas om 11 uur komt, kan ik toch niet meer weg, niet meer naar buiten of in de tuin. Daar gaat mijn lijstje...
Na het werk komt het koken, huishouden, kinderen, boodschappen (komt natuurlijk niet alleen voor mijn rekening, Ali is bijv. een goede kok!), oogst verwerken van de moestuin en soms is het vlammetje dan 's avonds aardig uit. Maar ik mag graag wat kokkerellen en gisterenavond besloot ik dat de laatste kersen prima verwerkt konden worden in een kersen-clafoutis. Dit klassieke Franse desert had ik nog nooit gemaakt en de plaatjes op het internet zagen er aanlokkelijk uit.
Hup, actie! Schort aan, daar gaan we...

(dit beloofde het internet....)

Ik zocht op internet een recept (heel veel recepten te vinden, allemaal net wat anders - alleen de kersen zijn gemeenschappelijk), ontpitte de kersen (alweer die paarse handen, ondanks de handige ontpitter) en volgde de aanwijzingen op. 

Na een uur in de oven was het klaar........ ik weet niet hoor, het mooi gevulde baksel stortte voor mijn ogen in (maar dat hoort, naar het schijnt). Op een of andere manier ziet mijn Clafoutis er uit als een geblakerd mijnenveld.....

Honende reacties van mijn kinderen waren mijn deel. De oudste wou niet eens proeven, Ali mompelde iets van "net mijn tanden gepoetst" en dochterlief sneed nog optimistisch een stukje af. Het commentaar was eerlijk: proefde naar ongare pannenkoek, met kersen - dat dan weer wel. Misschien camoufleren de Fransen hun Clafoutis niet voor niets met veel poedersuiker.

Nader onderzoek op YouTube bewees dat ik toch niet veel verkeerd had gedaan - het is meer pudding dan cake (minuut 9.00), maar ik heb mijn huisgenoten nog niet kunnen overtuigen van mijn talenten......

 

Er staan nog pruimen in de koelkast, iemand suggesties?

Pasta-salade

Het is niet mijn dag.....
Alwéér niet, zul je denken. Je hebt gelijk. Alwéér niet.
Soms heb je dat. Het gaat wel weer over. Ik hoop wel snel....

Je kent het wel, het idee alsof je 4 levens tegelijk leidt: dat van jezelf én van je gezinsleden. En maar regelen, zorgen, sussen, opruimen (!!), achter de vodden aan zitten. Nu maar hopen dat het ergens goed voor is...

Dus ik ben nu wat inspiratie-loos, maar gelukkig hebben we nog anderen die wél leuke dingen op blogs zetten. Deze wil ik graag met jullie delen. Voor wie wel eens tijdens een workshop/brei-cafe bij ons "overbleef" en heeft geluncht : de pasta-salade van Johanna staat op haar blog!

(zelfs dit plaatje heb ik van het net geplukt, maar hij lijkt er toch wel wat op!)

Het boekje wat ze beschrijft mag ik even lezen - zéér vermakelijk. Geschreven door een Duitse vrouw die jaren in Nederlands woont, en "ons" beschrijft. Rare jongens - die Nederlanders. Heerlijk om jezelf te relativeren, goed voor me :-)

Zo nat!

Wat doe je als het een hele middag regent op 2e Pinksteren? Het liefst op de bank met een haakseltje, maar daar hou je de koters niet mee tevreden natuurlijk. Het was ook geen weer om er op uit, dus dan maar binnen plezier: cake en brownies bakken!

Best nog moeilijk hoor, suiker afwegen en eitjes breken!

H'm, lekker!

En tot slot aardbeien-chocolade-fondue....

Het is hier inmiddels gestopt met zachtjes regenen: het valt met bakken uit de lucht en dat blijft nog wel even zo... de weersvoorspellingen maken dat je zin krijgt in erwtensoep en pannenkoeken. En het is heeeeel goed handwerkweer, toch?

En terwijl het plenst en we de temperatuur zien dalen tot herfstwaarden, handwerken we stug door en dromen we van lange zomer-avonden buiten, heerlijke barbeques, en sproeten. Dat kan nog even duren, dus heb ik een wat groter projectje opgezocht en gevonden bij Karin aan de haak.

De moderne variant van het gehaakte gordijntje!

Dan wordt het vanzelf zonnig in je huis!

Op het blog van Karin vind je de link naar het patroontje (en uiteraard nog veel, veel meer!). Gehaakt met Catania katoen op 3½.

Speculaas

Eigenlijk moet ik gedichten maken.
Zoals elk jaar heb ik tot bijna het laatste moment gewacht, want dichten lukt pas met een beetje stress en tijdsdruk. Maar mijn grijze massa wordt toch iets ouder en ik maak soms een héél klein beetje gebruik van internet. Een heel klein beetje maar.

Wij vieren dit weekend pakjesavond en de spanning begint in huis te stijgen. Welnee, helemaal geen kleine kinderen meer in de buurt (12 en 14 is jong-volwassen als ik ze mag geloven), maar op een of andere manier blijft het spannend genoeg!

Dit weekend maar weer eens speculaas bakken. Hier wordt de speculaas altijd versierd, het staat bekend als Arnemuids Speculaas ("Bespote Sinterkloas", zei Opa, en die kon het weten want die werkte ooit bij een bakker). Maar of het echt typisch van hier is? Wie kent het nog meer?

Bij de bakker om de hoek kun je grote speculazen bestellen (ook in de vorm van een schip uiteraard!), maar wij bakken het zelf (zie recept)

Er is zelfs een artikeltje geschreven over deze lekkere speculaas: Kijk maar eens bij de website van de Historische Vereniging. Daar vind je allerlei leuke wetenswaardigheden over Arnemuiden in het verleden, met heel veel foto's èn bijnamen! De historische vereniging heeft ook een Facebook-pagina!

Heerlijk, en eigenlijk nog het lekkerst als ze een beetje taai zijn geworden....en dan soppen in de thee.

En die gedichten? Ik heb nog te weinig stress denk ik :-)

Bedankt!

Lieve mensen,

Hartelijk bedankt voor alle lieve reacties, felicitaties, mailtjes en berichtjes via de beide blogs en facebook. Ik ga er echt helemaal van blozen (en ik ben al zo rood!). We hebben het vanavond gevierd met een heerlijk avondje speculaasjes bakken.

Voor een deeg (voor heel veel speculaasjes) neem je:

250 gram roomboter

130 donkerbruine basterd

130 witte basterd

ca 450 -500 gram bloem

2 eetlepels speculaaskruiden

Goed kneden en een paar uur in de koelkast leggen.

Tja, ik ben niet zo groot, en het aanrecht is soms net iets te hoog om goed kracht te zetten.... Ik kan me herinneren dat mijn moeder dit vroeger ook zo deed met krentenbrood, gewoon op je knieën!

En dan lekker kliederen met een deegroller en heel veel verschillende vormpjes.

En dan, als ze gebakken zijn (15-20 minuten op 150-160 graden), lekker versieren met glazuurstreepjes. Vroeger (en nog steeds) kun je bij de lokale bakker speculaasjes kopen met witte streepjes : wij noemen dat Arnemuids Speculaas. Of het echt van hier is weet ik niet, maar wel lekker! 

 Wij houden het niet alleen bij witte streepjes hoor! Lekker veel kleurtjes....mmmmmm.

Deze spreuk kwam weer goed van pas (dat doe ik om mezelf te kietelen, en ik hoop dat die kaboutertjes vannacht wat werk verrichten)

Morgen weer een handwerk-ideetje! Enne, hier is het ook herfstvakantie, morgenochtend ga ik met de kinderen wat leuks doen - even duimen dat het niet regent. Ik ben dan niet in de winkel tot ca. 14.30 uur. Daarna weer wel en ik beloof dat ik er de rest van de week zal zijn. Beloofd! :-)

Gehaakte koekjes!

Ik zei toch al dat gehaakte kleedjes veel meer zijn dan alleen maar kleedjes....?

Helemaal geweldig zijn deze gehaakte koekjes. Om te zien èn om te maken. Met een gehaakt kleedje maak je de prachtigste kanten koekjes.....

Deze vond ik bij Bliss in images:

Deze bij Red Brolly

Deze vond ik hier, maar het lijkt me dat dit nogal wat oefening vraagt...

Voor de échte fans maak je deze Granny Square koekjes!

En deze bolletjes-wol-cupcakes vind je hier

Lekker kokkerellen!

Jam

Je denkt natuurlijk: waar blijft ze nou......nog niet geblogd?
Dat zal ik eens even vertellen!

Het zal je niet ontgaan zijn dat we een moestuin hebben. Het voordeel van een moestuin is dat je er heerlijke verse, onbespoten, pure, smaakvolle groenten en fruit uit kunt eten. Het geploeter in de modder, de strijd tegen beestjes, wind, regen, slakken, neem je uiteraard met liefde op de koop toe!

Het nadeel: alles komt tegelijk. Dus ook nu. Staat daar 12 kilo aardbeien op een vrijdagavond op mijn aanrecht. Manlief heeft een kromme, pijnlijke rug van het bukken en de aardbeien stralen mij aan.

Dat werd dus sorteren: een héleboel bakjes voor de geef (dat zijn de mooiste), een bak voor de jam (dat werd de grootste), een bak voor de vriezer (de kleintjes), een bak met iets lichter gekleurde (kunnen we zondag ook nog eten), en een bak voor de snaai (die is bijna op...).

3 kilo bewaarde ik voor de jam, haalde om half 10 nog potjes bij mijn moeder. Die moesten nog gewassen worden, kroontjes van de aardbeien, suiker erbij en koken maar. Aardbeien die koken ruiken nog bijna lekkerder dan verse aarbeien.

Op een pak geleisuiker staat "4 minuten kooktijd", wat bijna suggereert dat je binnen 4 minuten klaar bent. Mooi niet he! Voordat 3 kilo aarbeien en suiker koken duurt echt wel even. En oelewap, waarom gebuik je nou niet een grotere pan????? Wat wat doen aarbeitjes die bijna koken? Ja, die zetten uit, borrelen, pruttelen, schuimen. Zucht!

Ik weet niet of er aarbeien-jam-kokers onder de lezers zijn die nog een goede tip hebben, want ik krijg het toch echt niet voor elkaar om jam te koken zonder een plakkerige bende te maken. De jam is gloeiend heet, het velletje van mijn vingers erg dun, de soeplepel te groot voor de potjes, zie je het voor je? Nee, hier heb ik geen foto van.......

Dan heb je eindelijk die jam in die potjes, en dan moet je gaan zoeken welk dekseltje ook al weer op welk potje past. Het potje moet namelijk even op zijn kop. Dat doen we, maar de gemorste jam aan de buitenkant plakt heerlijk!

Tadaaaaah! 17 potjes jam, 5 bakjes voor in de vriezer, tevreden buren, èn..........de afwas!

Volgend jaar nemen we er een moestuin bij, wahaaaaa........

Nee, dat heb ik nu niet meer gedaan hoor. Dit is een foto van vorig jaar, maar ik vind 'm zo leuk, dus mag hij nog een keer. Om aan het aardbeienverhaal een handwerkdraai te geven! De jam maak je zelf, het stofje haal je in ons winkeltje en het patroon van de aardbeitjes vind je bijvoorbeeld bij Ravelien of bij Ingthings. Ik moet zeggen dat ik zelf wat aan freubelde met de aardbeitjes, de zijn in het het ook niet allemaal even groot.

Ik vind het wel weer mooi voor vandaag. Morgen weer een (bijzondere) dag!

Taartjes en soesjes

Het is toch helemaal goed gekomen hoor, met dat gebak. Monchou-taart in de koelkast, slagroomsoezen zijn ook weer gelukt!

Om maar in de stemming te blijven, nog een patroontje van een gehaakte taart:



Hier vind je het (Engelse) patroon.

Meer taartjes vind je hier en hier. En vergeet je klok niet te verzetten, he!



Valentijn

Vandaag is het Valentijnsdag en helaas is het tegenwoordig een beetje uitgewassen tot een raar commercieel gebeuren. Leuk vond ik het dan ook om op het bog van Lupineke veel meer te lezen van de achtergrond en geschiedenis van de gebruiken rondom Valentijnsdag.



En wil je de hele familie laten delen in het Valentijns-gevoel, maak dan vanavond dit toetje. Succes verzekerd! (gebruik aarbeiensaus o.i.d., geen siroop dit zakt te snel naar de bodem)

http://de-gulle-aarde.blogspot.com/2012/02/aardbei-hartjes.html

Kokkerellen....

Met een zoon die volgende week 14 (!!) wordt hebben we dit weekend wat te vieren. Hij weet natuurlijk precies wat hij voor gebak wil: Monchou taart en slagroomsoezen. (helemaal geen calorieënbommen, hoor!). Afijn: U zegt en wij draaien -  de soezen staan in de oven. Op het andere blog plaatste ik ze al eens, en nu nog maar een keer om ze te kunnen taggen.

Dit heb je nodig:
75 gram roomboter - 150 cc water, 90 gram bloem, 3 eieren.
Voor de vulling: 2 bekers slagoom. Evt. chocolade voor er bovenop.

Doe het water in een pannetje en doe de roomboter erbij.

 Laat de boter langzaam smelten in het water (niet koken), zet dan het vuur laag of uit.

Zeef de bloem en doe die bij het water/botermengsel, goed blijven roeren tot het een geheel wordt.

Doe dan een voor een de eieren erbij, blijf heel goed stevig roeren tot elk ei goed is opgelost en er blazen ontstaan. Na het laatste ei echt een poos stevig roeren tot je weer blazen (bellen) ziet.

Maak 12 (kleffe) hoopjes op een bakblik en stop ze in een voorverwarmde oven (200 graden) en bak ze ca. 25 minuten.

Na 25 minuten; tadaaaaaaahh ! Maar nu zijn ze nog niet lekker.....

Smelt chocolade in een badje van Marietje (au bain Marie). Ik heb van die korrels, maar een flinke reep chocolade is ook prima. Nu begint het grote geklieder! Voerzie elke soes van een lekkere laag chocolade (nee, niet likken - pas op het einde)

Dan slagroom kloppen (met suiker naar smaak). Ik heb wel 2 bekers van 250 cl gebruikt om deze 12 soezen te vullen!

De soezen vullen (ook geklieder), en dan lekker smullen. Op een of andere manier hebben we er hier altijd te weinig van...

Hou je van lekkere baksels en maak je graag wat bijzonders ? Dan moet je beslist eens hier kijken: http://sugarandmeringue.squarespace.com/blog/2010/6/13/yarn-ball-cupcakes.html Hier vind je het (engelse) recept voor bolletjes-wol-cupcakes!



En dit is bijna te mooi om op te eten:

http://sugarandmeringue.squarespace.com/granny-square-cookies/

En als je op deze site nog verder snuffelt dan vind je ook nog patchwork-koekjes en knoopjes-koekjes!! Eet smakelijk!