Excuus excuus! Begin van de zomer schreef ik (Miriam) over het tasje van Oma Jo. In het patroon stond toen dat er een uitleg over het voeren van de tas op het blog zou komen. Toen een klant mij er op wees dat deze er nog niet opstond, realiseerde ik me dat ik het compleet was vergeten, dus bij deze. Omdat ik in alle chaos niet zo snel een lapje schortenbont heb liggen, doen we het aan de hand van een papiertje!
Voor het voeren van het tasje is het belangrijk dat je je eigen tasje goed opmeet. Mijn tasje was zo'n 26cm breed, 10cm diep en 20cm hoog. Hoewel je misschien exact hetzelfde tasje gebreid hebt, kan het heel goed zijn dat je door je hand van breien (losser, strakker) toch net een groter of kleiner tasje hebt. Ook zijn er veel mensen die het bloemetje twee keer herhaald hebben en mensen die het visje of het hartje hebben. Dan kan je tas ook hoger zijn bijvoorbeeld.
Je legt je tas goed plat neer, met de boden naar buiten 'gevouwen'. Je meet dan de breedte (in mijn geval 26cm) en je hoogte. Bij het meten van de hoogte, meet je ook de uitstekende bodem op (in mijn geval zit in dan op ongeveer 25cm).
Omdat je wat centimeters verliest met je naden, mag je er aan beide kanten wat centimeters bij tellen. De meesten nemen vaak een centimeter per naad, maar ik adviseer je op het lekker ruim te nemen. Ik tel er dus zo'n 4-5cm bij op, dan zit ik sowieso goed. Ik zit dan dus op 30cm hoogte en 30cm breedte.
Nu je lap stof. Als je een effen katoentje hebt, dan maakt de richting van je stof niet heel veel uit (alleen niet diagonaal natuurlijk, we naaien en knippen niet op de bias). Heb je een schortenbontje of een ander stofje met print en dus een 'richting', dan is het belangrijk dat je rekening houdt met de voor- en achterkant, maar ook de richting van je print.
Je breedte maat neem je dubbel. Dit omdat je je tasje helemaal rond wil. In mijn geval wil ik dus een lap van 60cm breed en 30cm hoog. Je strepen lopen verticaal!
Hier gaan we, nu begint het naai werkt.
Leg de lap voor je, met het patroon goed georiënteerd. Je wilt de voorkant van de stof naar je toe hebben liggen. Je vouwt de lap dubbel zoals op het plaatje hieronder. Je vouwt het zo dat je goede kanten op elkaar liggen, en de achterkant van de stof aan de buitenkant ligt.
Vervolgens ga je de zijkant en de bodem vast naaien. Zie het plaatje hieronder. Heb je een naaimachine? Dan is het zo gepiept! Doe je het met de hand, doe het dan met een stiksteek. Je wilt geen rijgsteek, dit is niet stevig genoeg. De tweede zijkant hoef je niet vast te naaien omdat daar al een vouw zit, maar het mag wel als je het mooier vindt. Je kan je naden ruim nemen, dat is ook wel fijn bij schortenbont omdat het zo kan rafelen. Je hebt prima de ruimte om 1,5cm te nemen voor je naad.
De bovenkant laat je uiteraard open. Je hebt nu eigenlijk een vierkant zakje, nog zonder platte bodem, zoals bij een linnen tas.
Om een platte bodem te creëren, is een handig trucje. Helemaal niet moeilijk, maar misschien wel wat lastig visualiseren. Ik ga proberen het zo duidelijk mogelijk uit te leggen.
Je vouwt nu je zijnaad naar je bodem toe. Zodat het zijnaadje en bodemnaadje op elkaar liggen. Je krijgt dan een platte diehoek. Die hoek moet zo breed zijn als je tasje diep is. In mijn geval was dat 10cm. Als je 10 cm gemeten hebt, naai je de hoek vast. Aan de andere zijkant doe je hetzelfde. Als je beide hoeken hebt vast genaaid, kan je de reststof van de hoek wegknippen, doe dit op ongeveer 1-1,5cm van je naad.
Als je nu je tasje weer wat open vouwt, heb je een platte bodem gemaakt! Je kan hem nu al in je tas zetten om een beetje een idee te krijgen hoe het er in gaat passen. Je printje zit mooi aan de binnenkant en is ook niet op zijn kop.
Eigenlijk is je voering zo goed als af. Als je het in je tasje zet, kan je een speldje plaatsen tot waar het moet komen. Mijn voering is niet zo hoog als je tas zelf, maar komt tot het naadje van het trekkoord gedeelte. Als je een speldje hebt geplaatst op de juiste hoogte, kan je de rand naar buiten vouwen. Dit kan je weer vast naaien. Nu heb je het aan de bovenkant het ook netjes afgewerkt.
Er zijn verschillende manieren om hem in de tas te naaien. Belangrijk is dat je het goed bevestigd met spelden of naaiclips, zodat je voering niet scheef in de tas genaaid wordt. Ik heb een eigenlijk een soort platsteek gebruikt, heel dicht op elkaar. Hoewel de voering lekker snel gaat op de naaimachine, raad ik wel aan de voering in de tas vast te naaien met de hand. Je kan het dan precies in het gebreidde naadje vastzetten, waardoor je aan de buitenkant niks ziet. Dit geeft het mooiste resultaat.
En klaar is Kees! Het kost een beetje moeite, maar het is de moeite meer dan waard.
** NB van mama: natuurlijk had ik beloofd aan Miriam om dat te doen, maar ook hier vergeten-te druk-te warm-even niet meer aan gedacht 😁.
