Recycle 2.0

Mijn liefde voor haken en breien is met de paplepel ingegeven. Maar met mijn eerste bijbaantje 40 jaar geleden werd dit zeker nog extra gestimuleerd want ik werkte op zaterdag en alle vakanties bij Atelier de Schapekop in Veere. Dat was tóen nog een wolwinkel. Veere was toen absoluut nog niet zo toeristisch als vandaag de dag. In de winter kon je er een kanon afschieten en niemand werd wakker (er was nog wél een bank, postkantoor, supermarktje, bakker, smederijtje/huishoudzaak en je kon er gratis parkeren maar dan hebben we het over de vorige eeuw, he 😁😉). In de winter zat ik achter het weefgetouw, lopertjes van mohair te weven of we maakten met de hand staalkaartjes maar in de zomer kwam het slaperige mini-stadje tot leven en vloog de wol voor truien en vesten over de toonbank. Ik zag voor het eerst een rondbreinaald (die geïmporteerd moesten worden uit Duitsland en alleen werden verkocht aan de oosterburen) en leerde patronen uitleggen en het vakjargon in het Duits. Een geweldige tijd! Bovendien breide toen iedereen die 2 naalden vast kon houden.

Het assortiment was - voor huidige begrippen - eigenlijk heel beperkt. Het garen kwam veelal binnen op konen en wij draaiden tussen de bedrijven door handmatig bollen van 100 gram. Mohair, bouclé en nopjeskatoen. Nopjeskatoen was een typisch jaren '80 draadje in linnen/ecru kleur van katoen. Het had een onregelmatig bobbeltjes-structuur. Er waren 2 patronen beschikbaar: een truitje met vleermuismouwen dat dwars werd gebreid met een streep van lintjesgaren én een rechttoe-rechtaan truitje in luie-wijven-steek (bizar dat ik me dat allemaal zo goed herinner...). 

Vorig jaar stapte een mevrouw in míjn winkel, ze droeg een gebreid truitje. Ik staarde haar aan en zei alleen maar: "nopjeskatoen". Ze lachte hardop: jawél! Van de Schapekop uit Veere. En ze had óók het patroontje nog! Ik kreeg later van haar een fotootje met het patroon. Inmiddels verkoopt de Schapekop in Veere geen breigarens meer en ook is nopjeskatoen nergens meer te vinden. Maar toen ik de Kremke Soul Wool Reborn Jeans binnenkreeg vond ik het garen super voor dit truitje!

Ester bood aan om een voorbeeld te breien en gisteren kwam ze het al brengen. Ze breide met 3 strengen dit mouwloze truitje. Het is lekker oversized (eh, patroontje uit de jaren '80 he - is met ons meegegroeid!). Ze breide willekeurige strepen en zorgde dat ze van alle kleuren evenveel gebruikte. Maar in 1 of meerdere kleuren kan natuurlijk ook!

De luie-wijvensteek maakt natuurlijk dat het lekker opschiet! Hoewel op het etiket naald 4-5 en een grotere stekenverhouding staat, hebben we gekozen voor naald 4 (ca 20 steken op 10 cm). Katoen is niet zo veerkrachtig als wol en met deze steek kan het met grote naalden eerder uitzakken als het gebreid is met een grotere naald.

Met dit projectje recyclen we dus 2 keer: het patroontje is behoorlijk tijdloos en het garen is gemaakt van oude spijkerbroeken. En de prijs is ook leuk! We herschreven het patroon een beetje in de woorden van nu. De beschreven maat is maat 42-44, maar het patroon is heel eenvoudig aan te passen. Voor een mouwloos truitje heb je 3 strengen nodig, wil je er mouwen aan breien (staat ook op het patroontje), neem dan 1 of 2 strengen meer. Je vindt het garen hier in onze webshop. Wil je het patroontje ontvangen? Zet dan bij de opmerkingen "Schapekop-truitje".

Ben je toch op Walcheren? Bezoek dan zeker ook Veere. Inmiddels erg toeristisch, maar wél heel gezellig. De Schapekop vind je nog steeds in de Kerkstraat (zijstraatje van de Markt), je vindt er geen breiwol meer maar wel wollen truien, jassen en heel veel ander moois. Voor de wolwinkel moet je natuurlijk bij ons zijn!

Schaapje, schaapje......

Dochterlief is een paar dagen thuis voor ze haar Schotse vriendje in Frankrijk bezoekt - lang verhaal....  We besloten vandaag nog even toerist in eigen land te zijn. Na drie late diensten rond het weekend kon ik ook wel een uitje gebruiken. Zó niet mijn ding, die late diensten - ik heb het gevoel alsof ik dubbele dagen draai. Bovendien is het benauwde weer écht niet geschikt voor mijn lijf van middelbare leeftijd, ik zie er aan het eind van de avond uit als een bezwete gekookte aardbei. De opvliegers zijn niet van de lucht...

 Afijn, wij de hort op, binnendoor naar Veere nogmaals, op de fiets.

Zolang je ten oosten van het Kanaal door Walcheren fietst is het heerlijk rustig. Af en toe zien we een fietser die afgestapt is om wat bramen te plukken maar verder lijkt het toerisme ver weg. Dat stopt prompt bij de sluizen 😂. Dan begint het gekrioel. Vijf weken geleden moest het blijkbaar nog een beetje op gang komen, we vonden het nu iets te veel van het goede. Toen ik 40 jaar geleden (huh? 😳 zó lang?) in Veere werkte kon je er nog een nuttige boodschap halen, een postzegel kopen en er was nog een bank. Haha, ik word nu toch een beetje oud, want die vind je toch bijna nergens meer.... 

Het blijft ook altijd een bijzondere gewaarwording om op je schouders getikt te worden en herkend te worden van dit blog. Miriam werd zelfs laatst in Zwolle op haar schouder getikt: "heb jij een mama in Zeeland?" 😂😂

Hou je van drukte en gezelligheid, dan kun je nog tot 5 september op dinsdag genieten van de Historische Markt in Veere. Historisch moet je wel met een korreltje zout nemen maar de gerookte knoflook, fudge en de babbelaars zijn heerlijk en er zijn echt leukere dingen te koop dan kleding en doorsnee-marktwaar, want die vind je er echt niet. 

Andere dagen zijn - misschien - iets rustiger en als je een zijstraatje in loopt kom je al in een andere wereld. 

Hou je echt niet van drukte, wacht dan maar tot eind september 😉. 

Veere knoopte in het verleden bijzondere handelsbetrekkingen met Schotland aan. Vanaf 1541 werd Veere de stapelplaats voor Schotse goederen, met wol als veruit het belangrijkste product. Wol was erg gewild in de Vlaamse lakenindustrie. Tegenwoordig moet Veere het dus van toerisme hebben en moet je voor een zeldzame wolwinkel op Walcheren dus naar ons toe! Een voordeel: gratis parkeren, nooit zo druk en een warme bakker, ambachtelijke slager, en koffie/theewinkel om de hoek.

Om maar bij de schaapjes te blijven:

Foto's en patroon: Knifty Knitter

Deze leuke tassen zijn patronen van Nifty Knitter Designs. Ze zijn dubbel gebreid maar je kunt de patronen uiteraard ook gebruiken voor de fair-isle techniek of een maaspatroontje. Je koopt de Engelstalige patronen via Ravelry of Etsy. Kijk zeker ook eens bij haar andere patronen, ze zijn erg leuk!

Morgen zijn we weer open vanaf 9.00 uur - 15.00 uur! Van harte welkom.

Op pad

Vanmiddag waren we even toerist in eigen buurt. Na een drukke ochtend klommen we op de fiets en reden naar Veere. Met de fiets is dat een rustig ritje van maar ca. 6 kilometer (met de fiets kun je over de sluizen, maar niet met de auto!). Vanwege de drukte in het kleine plaatsje besloten we de fietsen bij de sluis te parkeren en verder de lopen. Poeh, dat er zoveel toeristen passen in zo'n klein dorpje!

Op dinsdag is er in de zomermaanden een historische markt op het marktpleintje. Superdruk, reken daar maar op! Maar wel gezellig en op de markt verkopen ze anders-dan-anders. We zwichtten voor een streng gerookte knoflook, een heerlijke honingzeep en een stapel 2e hands boeken. De toeristische winkeltjes lieten we lekker links liggen maar wel even een rondje in de Aquamarijn waar we ons vergaapten aan de mineralen en fossielen. 

De rij bij de ijsjes-winkel was zo lang dat we het ijsje maar lieten voor wat het was. 

Veere is een historisch - klein! - stadje waar op elk hoekje wel wat moois is te zien. Je moet even langs alle dagjesmensen heen kijken (of 's avonds gaan - geen kip meer te bekennen) of een zijstraatje of steegje inlopen. Het verbaast me altijd dat het dan opeens heel stil kan zijn!

Midden in het stadje staat een - in verhouding idioot grote - kerk, waar een klein deel nog daadwerkelijk wordt gebruikt voor zondagsdiensten. In een bijzaaltje kochten Miriam en ik nog een flinke stapel boeken. 

Bij de Campveerse Toren sprongen kinderen in het verkoelende water. Nu is er geen eb en vloed meer in het Veerse Meer maar tot 1961 wel toen het nog Veerse Gat heette. 

Zoals altijd is het leuk als je wat weet van de geschiedenis van een plaats, zo liep ooit Willem van Oranje door de Campveerse toren toen hij een bruilofsmaal hield na zijn huwelijk met Charlotte de Bourbon in 1575 en Tsaar Peter de Grote schijnt er ook geweest te zijn. 

Mocht je er in de buurt zijn, bezoek dan zeker De Schotse Huizen, waar het rondje met wol weer is gemaakt (Veere is groot geworden door de wolhandel met Schotland). 

En geïnspireerd door al die historie tuf je natuurlijk even door naar Arnemuiden voor een knotje wol!

Ons rondje zat er ook weer op, we wandelden langs het kanaal terug naar de sluizen. Langs het kanaal vind je bijzondere meerpalen: dit zijn kanonnen die met de monding in de grond zijn gestopt, zouden ze met meer wapentuig moeten doen 😉. Hier lees je er meer over.

Mocht het met die wolwinkel nu niets meer worden, dan kan ik vast wat provisie vragen bij de VVV Zeeland, denken jullie niet? Ik heb mijn deel Zeeland-promotie wel weer gedaan 😉.

Op de terugtocht werd ik nog wel verrast door een wespensteek die de hele avond echt pijn doet.

Natuurlijk sluit ik nog af met een mooi patroon:

Deze schitterende zijwaartse gehaakte sjaal vond ik op Ravelry.

Prachtig met een bol verloopgaren zoals Unicat maar in effen kleuren of juist een sneller verloopgaren ook heel erg mooi.

Het patroon is Achilles van Silke Terhorst en is te koop via Ravelry. Het patroon is eenvoudig aan te passen aan verschillende garens en lengtes.

Textielkunst

Naast bloggen over handwerken vind ik het ook erg leuk om leuke uitjes met jullie te delen, zeker als er ook textiel om de hoek komt kijken! Volgende week in Veere vanaf Goede Vrijdag t/m 2e Paasdag:

Internationale mini textielkunst in de Grote Kerk van Veere. 

Kunstenaars uit o.a. Letland, Noorwegen, Amerika, Japan, Israël en Argentinië tonen hun werk met een maximaal formaat van 20x20x20 cm in de sfeervolle Grote Kerk van Veere (Zeeland). Zij laten werk zien waar gebruik is gemaakt van oude bewezen technieken tot hedendaags fijnzinnig laser snijwerk.

Behalve de groep internationale textielkunst laten ook schilders, beeldhouwers, grafici, glaskunstenaars, fotografen en sieraadkunstenaars hun werk zien.

Textielkunstenaars Anna Astapova (grafisch breiwerk), Nel Douma (objectschilderijen van textiel), Ineke Hekking (vilt), Ankie Vytopil-Diemer (borduurwerken) zijn in de kerk aanwezig en tonen meerdere werken.

Open Atelier Veere wordt gehouden van vrijdag 14 april t/m maandag 17 april. Geopend van 11 tot 17 uur. Meer informatie vind je op: www.openatelierveere.nl

Ben je tóch in Veere, ga dan ook naar De Schotse Huizen op de Kaai, waar je - naast heel veel andere dingen - ook de Walcherse Streekdracht kunt bewonderen. Meer info op museumveere.nl/

Veere ligt hemelsbreed maar 6 kilometer van Arnemuiden. Deze korte afstand is prima met de fiets te overbruggen, want met de fiets kun je nl. over de sluizen via 1 rechte weg door naar onze winkel :-)

(uiteraard alleen op vrijdag en zaterdag). Wil je het combineren en ben je met de auto? Dan moet je een stukje omrijden via Middelburg. 

Stoofvlees

Stoofvlees - zo voelde ik me op zaterdag! Volgens mij zag ik er ook zo uit, maar dan in klederdracht (die dan weer zorgde dat ik niet uit elkaar viel). Meestal kan ik nog wel ergens een positieve draai ergens aan geven, maar na een hele dag glimlachen en zeggen dat het wel meeviel had ik het zó verschrikkelijk gehad en was ik zoooo blij dat ik zaterdagavond thuis was.

's Morgens vroeg was de temperatuur nog redelijk te dragen, er stond nog een windje. Maar die viel in de loop van de morgen weg, en toen het windje terugkwam was hij wat gedraaid en stond ik "lekker beschut" onder aan de betonnen dijk/muur in de zon.

In Veere werden die dag ook foto's gemaakt van de Zeeuwse Visserstruien, o.a. op de schepen TH49 en Ye36, een mooie entourage. Op het Veerse meer begon rond 11 uur de Van Loon zeilwedstrijd, maar ook de zeilboten hadden last van weinig wind, gelukkig trok deze op het meer later wat aan.

Helaas was er door de warmte nauwelijks publiek, en de mensen die zich onder aan de dijk waagden sjokten lamlendig voorbij. Sta je daar met je toko Arnemuiden te promoten met visserstruien, gebreide mutsen, breipakketten met 4 lagen wollen stof om je heen... wie bedénkt het! Gelukkig had ik genoeg stof om me heen om al het zweet te absorberen.... :-(

Op een gegeven moment zag ik zwarte vlekjes, en kreeg ik gelukkig een fles koud water aangeboden. Ik kon ook niet weg, want ik kon met de bus daar niet meer uit tot vijf uur. Ik was blij dat ik eindelijk thuis was en gisteren was ik de hele dag misselijk, moe, en stond het huilen me nader dan het lachen. 

Nu ga ik de volle mailbox weer even doorspitten, bus leeghalen, winkel opruimen en meer van hetzelfde! Het creatieve ideetje komt nog wel vandaag......

Wind in de zeilen

Nou, nog even een verslagje van de afgelopen dagen. Gisteren kreeg ik het zowaar voor elkaar om echt op de fiets te stappen met de kinderen en 's middags een eind te gaan rijden. We reden heerlijk langs het Veerse meer waar we al in de stemming kwamen voor vandaag want we zagen de "bruine vloot" voorbij varen in Wolphaartsdijk!

...en we zagen een wolk! Zo mooi!...

(de kids lagen in een stuip om een moeder die midden op het  fietspad een wolk gaat fotograferen, een wólk! Maar het was zo'n mooie, kijk eens naar die stralen)

Wat jammer dat we niet vaker naar boven kijken!

Vanmorgen al weer vroeg uit de veren, de wolken hadden de overhand genomen en voor vandaag was dat eigenlijk helemaal niet verkeerd! Met 3 of 4 lagen kleding is een fris windje echt heerlijk.

We stonden heerlijk dicht aan het water....

... natuurlijk een prima plek om nog even wat te fotograferen voor de website van Tikkeltje Zeeuws. Weet je dat je Tikkeltje Zeeuws nu ook kunt volgen via Facebook??

Terwijl de bemanningen van de boten zich gingen voorbereiden op de wedstrijd, kwamen de eerst bezoekers al een rondje doen. We bleken een aardig foto-object :-)

Een kindje wees naar ons, en zei: dat is die mevrouw van de suikerstroop! (wel eens naar dat etiket gekeken?) En ook wel grappig dat klanten uit de winkel mij vandaag niet herkenden!

En dit fotograferen 13-jarigen als ze zich wat vervelen: klaver-studie! Vond ik die wolk toch leuker.

(zo kom je nog eens wat tegen als je je foto's bekijkt)

De wedstrijd begon, het was een prachtig gezicht!

En deze dame had het weer voor elkaar: gedroogde scharretjes gekregen van Lieven!

Zo kregen onze truien een authentieke geur :-)

Het was een heerlijke dag, extra leuk omdat ik zoveel blogbezoekers zag in Veere (uit Nederland en Vlaanderen), en omdat ik naast de kraam van Hanneke stond. Maar nu ben ik wel behoorlijk moe - ik hou me een beetje rustig de komende dagen! Dan krijg ik zeker weer inspiratie voor nog veel meer leuke handwerk-ideeën.

(foto: Stichting Behoud Hoogaars

Van Loon Hardzeil-dag

Da's dus niks - deeltijd vakantie. Voor mij dan. Want zoals ik al voorspelde probeer ik mijn (toch al volle) dag in 4 uur te proppen. Wat dus jammerlijk mislukt. Zeker als ik op mijn blog schrijf dat de Unicat binnen is. Gevolg: een hele morgen druk en een ontplofte mailbox.

Het resultaat: nachtwerk en het garen op. Gewoon op. Dus liefhebbers, weer even je geduld. Ik bestel deze week - en verwacht het over ca. 3 weekjes weer. Heb je vragen of wensen, mail dan even. Ik doe mijn best om ze te beantwoorden.

Een andere reden waarom het zo druk is: a.s. zaterdag ga ik naar Veere! Ik sta dan weer in een kraam met mijn Visserstruien, pakketten en ander Zeeuws Spul, want a.s. zaterdag is de Van Loon Hardzeildag in Veere.

(foto en info: Stichting Behoud Hoogaars)

In 1928 schreef Hendrik van Loon een legendarische hardzeildag voor de Arnemuidse vissers om uit de saaiheid van het dagelijks bestaan te ontsnappen. Daarom wilde Van Loon “weer eens wat leven in den garnalenketel krijgen”. Hij loofde een zilveren rijksdaalder uit voor de winnaar!

De organisatoren waren de heren Hendrik Willem van Loon en Frits Philips. Het organisatie- en sponsorcomité was aangevuld met Veerse notabelen. Er waren tweeëntwintig deelnemers. Om tien uur in de ochtend werd bij de Kampveerse toren het startschot gegeven. Het ging richting de Roompot; men moest boei no. 3 (de Elias) ronden. Er woei een krachtige bries uit oostelijke richting. Om ongeveer 11.40 uur liep de eerste hoogaars, schuin op het water liggend, binnen. Het was de ARM 49 van schipper A Meerman. Onder luid gejuich van de toeschouwers op de kadeoever passeerde hij de finish. Met de regelmaat van een klok kwamen daarna de anderen over de meet (finish). Ook was er nog een aanvaring tussen de ARM 6 en de ARM 7. Veel schade maar geen persoonlijke ongelukken. Voor de Franse schilder Laval, die meevoer op de ARM 6, waren het angstige ogenblikken geweest. De heer Frits Philips nam tot groot genoegen van de schipper de schade voor zijn rekening. Het was voor iedereen een dag om nooit te vergeten. ’s Middags om twee uur was er de uitreiking van de prijs op het stadhuis van Veere. De burgemeester, M.Q. Buijs Ballot, verzorgde deze ceremonie en sprak de menigte toe vanaf de pui van het stadhuis. Hij had ook zelf genoten van de geslaagde wedstrijd. Zo werd dan ook iedere schipper op de pui geroepen om onder luid gejuich de prijs in ontvangst te nemen uit handen van mevrouw Buijs Ballot. En ook werden allen die bij dit grote gebeuren betrokken waren hartelijk bedankt. En op een waardige wijze werd afgesloten met het zingen van het Wilhelmus.

(foto's en tekst van de website van de Historische Ver. Arnemuiden)

Zaterdag 20 juli organiseert de StichtingBehoud Hoogaars deze wedstrijd weer, en de wedstrijd is natuurlijk prachtig te volgen vanaf de kant. En ik sta er natuurlijk met mijn kraam! (uiteraard in klederdracht mét de twee andere jonge dames).

Ben je toch in Veere? Dan moet je ook de tentoonstelling in de Schotse Huizen eens bezoeken: Hoogaarzen met verve.

De winkel is a.s. zaterdag open van 9.00 - 13.00 uur.

(en nu ga ik voorzichtig die mailbox eens openen om die vele verzoeken te gaan beantwoorden...)

Wind in de zeilen

Vanmiddag togen we na sluitingstijd heerlijk op de fiets naar Veere. Vanmorgen was het nog koud en somber, maar tegen de middag brak het wolkendek open en kwam het zonnetje. Het fietstochtje naar Veere is een mooi eindje door het vlakke land en niet ver. We liepen over de sluizen (kun je dus met de auto niet verder!) en we zagen de eerste bruine zeiltjes al op het Veerse Meer.

We zetten de fietsen ergens op een fietsenparkeerplaatsje midden in Veere, waar elk muurtje, stoepje, dak-kapelletje en geveltje de sfeer van vroeger uitademt. We klommen het dijkje op en de zeilwedstrijd was al in volle gang. 

Geweldig gezicht, al die oude zeilschepen op het water!

We hadden geen idee wie voor of achter lag, maar dat deed er helemaal niet toe. De wedstrijd ging ook om de "jolijt". 

Jammer dat je geen geluiden en geuren kunt overbrengen op een foto! Af en toe een toeter, een meeuw die krijst, de geur van vis en paling, zout water, het klapperen van een zeil.....

Er waren allerlei kraampjes met moois en lekkers, en de ambassadrices van Arnemuiden waren alweer druk bezig om kilo's garnalen te pellen en Arnemuiden te promoten. Miriam is gek op garnalen en we kochten een beker vol - verser kan het niet.

En toen we die hadden gekocht kregen we van Lieven zomaar uit een tasje onder zijn netten een heerlijk gedroogd scharretje, weten jullie wel hoe lekker dat is?? We sabbelden en peuzelden het scharretje helemaal kaal! 

Miriam had het nog nooit gegeten en heeft besloten dat ze vanaf nu niets anders meer wil!

De Westkappelse heiploeg was aan het heien (en zingen), we slenterden langs het water, kochten een heerlijk Italiaans ijsje en genoten. Met volle teugen...

In Veere lijkt het wel alsof elk hoekje mooi gemaakt is, overal zijn ook kleine tuintjes te vinden en die staan er altijd mooi bij, vol met phloxen en stokrozen.  En daar genoten we ook van. 

Nou, naast promotor van Arnemuiden ben ik nu ook promotor van Veere, maar alleen als ik erbij zeg dat het maar een kilometer of 6 (op de fiets) van ons Arnemuiden vandaan ligt. 

Deze week liet iemand me dit vestje zien, uit het hoofd gehaakt - zonder patroontje. Past helemaal bij vandaag, vind je niet?